رباعی

از شراب آفتابی خاک همچون ماه شد

آدمی را عشق تا منزل رسیدن راه شد

وندر این ره هر که نابیناست اندر چاه شد

هر کسی از سر عشق آگاه شد گمراه شد.

                                                                 داود اهری