رنگ
رنگ
رنگ می بازد رنگ
رنگ می بازد غم، درد، دوزخ ،جنّت
گرم، سرد، سنگینی، چرخ ،چمن.
رنگ می بازد برگ
رنگ می بازد عشق ،شوق، سفر
انس، صفا ،بوسه، سنبل.
رنگ می بازد جنگ
نفرت، زخم، خاطره، حنجره، خنجر، خالق
هیبت، وهم، گنجشک و جهان.
رنگ می بازد چنگ
زهره، زهر، مهتاب، وفا
باده، دهر، ماهی، شبنم، شهر.
رنگ می بازد سنگ
آب، علف
گندم، برف، درخت.
رنگ می بازد ننگ
نام، عرش، حجم
پست، بلند، طول، طناب.
رنگ می بازد زنگ
صدا، نور
قلم، بوق، افق.
رنگ می بازد منگ
ودکا، دود سیگار
گل سرخ، سهره، چک، سفته.
رنگ می بازد مرگ
وقتی که می آید مرگ!
هستی هست.
مرد می لنگد
زن می لنگد
کودک می لنگد
استاده بر ساحل دریا
دوخته چشم زحیرت به افق...
آیا
زمان هم می لنگد؟!
راستی مرگ هم می ماند لنگ؟
اهر-13/4/78
در این وبلاگ شما شعرها مقالات و داستانهای کوتاه از داود اهری را می خوانید.نقل مطالب با ذکر منبع و نام نویسنده آزاد می باشد.