ترانه هاي شهر غمگين

 

از دريچه هاي زيباي روحت

از اعماق

خاموش و سياهپوش

در من مي نگري

و من چون شمع  قطره قطره  آب مي شوم.

دريچه ها بسته مي شوند

و شب دگر باره براي من آغاز مي گردد

اي معصوميّت از دست رفته

و  اي  اوّلين عشق برباد رفته...

 

                                                  بهار 83 –اهر